MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ: İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi
Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 30/01/2015 tarihinde verilen dilekçeyle mirasçılık belgesinin verilmesi talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/04/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davalı ... 2. Bölge Müdürlüğü vekili tarafından talep edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesince 14/03/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacılar vekili, mirasçılık belgesinin verilmesi talebinde bulunmuştur.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, davalı ... 2. Bölge Müdürlüğü vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesince 02/02/2022 tarihinde istinaf başvurusunun kabulüne, İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22/04/2021 gün ve 2015/71 Esas, 2021/447 sayılı Kararının, 6100 Sayılı HMK'nin 353/ 1/a/6 maddesi uyarınca kaldırılmasına,
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 352 maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.
Davacılar vekilinin temyiz talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesinin 14/03/2022 tarihli ek kararı ile davacılar vekilinin 14/03/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nin 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nin 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Davacılar vekili temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.
Somut olayda; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesinin 02/02/2022 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının HMK 353/1/a/6 maddesi gereğince kesin olarak kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 352 maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davacılar vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 14/03/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 15/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy