MAHKEMESİ: Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ: Solhan Asliye Hukuk Mahkemesi
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18/02/2021 tarihinde verilen dilekçeyle kamulaştırmasız elatma nedeniyle ecrimisil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25/05/2021 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 13/04/2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş olup bu ek kararın davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Davacı vekili, ecrimisil talebinde bulunmuştur.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.
Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince 03/03/2022 tarihinde davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Solhan Asliye Hukuk Mahkemesinin 25/05/2021 gün ve 2021/44 Esas, 2021/335 sayılı Kararının, 6100 sayılı HMK'nin 353/1-a-b maddesi uyarınca kaldırılmasına, yeniden inceleme ve değerlendirme yapılarak karar verilmek üzere ilk derece mahkemesine gönderilmesine,
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-a maddesi gereğince, kesin olmak üzere karar verilmiştir.
Davalı vekilinin temyiz talebi üzerine Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 13/04/2022 tarihli ek kararı ile davalı vekilinin 18/04/2022 tarihli temyiz dilekçesinin, HMK'nin 366. maddesinin yollaması ile, HMK'nin 346. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
1-Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı temyiz etmiştir.
Somut olayda; Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinin 03/03/2022 tarihli kararıyla, yerel mahkeme kararının kaldırılarak HMK 353/1-a maddesi gereğince kesin olarak karar verildiği anlaşılmaktadır. HMK 353/1-a maddesinde de açıkça belirtildiği üzere verilen karar kesin nitelikte olduğundan davalı vekilinin temyiz talebinin ilgili bölge adliye mahkemesince reddedilmesine dair verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmadığından, 13/04/2022 tarihli ek kararın onanması gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz istemine gelince; davacı vekilince kesin karara karşı katılma yoluyla temyiz isteminde bulunulduğu, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından bu konuda bir karar verilmeksizin dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, temyizi kabul olmayan kesin karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ: (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yapılan yargılamaya, dosya içeriğine ve temyiz olunan ek kararda yazılı gerekçelere göre davalı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlere davacı vekilinin katılma yoluyla temyiz dilekçesinin Bölge Adliye Mahkemesinin kararının kesin olması nedeniyle HMK'nın 366. maddesi yollamasıyla 346. maddesi gereğince REDDİNE, onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 20/05/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.