MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2023/1697 E., 2025/215 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Küçükçekmece 11. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/157 E., 2022/50 K.
Taraflar arasındaki müdahalenin men’i ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü suretiyle yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 12.03.2025 tarihli ihtaratı ile temyiz harçlarının tamamlanması istenmiş, süresinde işlem yapılmadığından 27.03.2025 tarihli ek kararı ile temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.
Davalı vekili 03.04.2025 tarihli dilekçesi ile eski hâle getirme talebinde bulunmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 11.04.2025 tarihli ikinci ek kararı ile talebin reddine karar verilmiştir.
Davalı vekili tarafından 27.03.2025 tarihli ek karar ile asıl karar temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
1. Her ne kadar Bölge Adliye Mahkemesince davalının 03.04.2025 tarihli eski hâle getirme talebini içerir dilekçesi yönünden 11.04.2025 tarihli ek karar verilmişse de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 98/2 hükmü gereğince temyiz yoluna başvuru hakkının düşmesine ilişkin eski hâle getirme talebini inceleme görevi Yargıtaya ait olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin 11.04.2025 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesinin 27.03.2025 tarihli ek kararı yönünden yapılan incelemede; davalı tarafça hüküm temyiz edilirken eksik temyiz harcı ve masraf yatırıldığı, bu nedenle bölge adliye mahkemesince muhtıra düzenlendiği anlaşılmıştır. Ne var ki muhtıranın usulüne uygun olduğunu söyleme imkanı bulunmamaktadır. 12.03.2025 tarihli ihtarat metni incelendiğinde davalının yatırması gereken eksik harç tutarının açıkça belirtilmediği, tamamlanması gereken tutar olarak gösterilen miktardan davalının temyiz dilekçesi sunarken yatırdığı 3.033,70 TL’nin mahsup edilmediği, bu nedenle temyiz başvurusunun yapılmamış sayılmasına ilişkin 27.03.2025 tarihli ek kararın usul ve kanuna aykırı olduğu anlaşılmış, kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
3. Davalı vekilinin hükmün esasına yönelik temyiz itirazlarına gelince; 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin "Yargı Harçları" başlığını taşıyan kısmında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilâm harcı alınacağı hükme bağlanmış ve aynı Kanun'un 16. maddesinde de temyize konu kararla ilgili davanın nispi harca tâbi olacağı öngörülmüştür.
Bu durumda, mahkemece temyiz edenin sıfatı yönünden dava değerinin 581.678,00 TL olduğu gözetilerek nispi temyiz karar harcının dörtte birinin kanunda öngörülen 1 haftalık kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Kanun'un 366. maddesinin atfıyla uygulanan 344. maddesi uyarınca davalı vekiline usulüne uygun muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.
KARAR
Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle;
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 27.03.2025 tarihli ve 11.04.2025 tarihli EK KARARLARININ KALDIRILMASINA;
(3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bakiye temyiz harcının tamamlatılması için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE,
21.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği ile karar verildi.