MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2024/942 E., 2025/1386 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 15. Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2021/517 E., 2022/352 K.
Taraflar arasındaki 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK'nın) 588. maddesi gereğince gaiplik ve gaibe ait mal varlığının Hazineye devri davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine dair kesin olmak üzere karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu 445 parsel sayılı taşınmaz hissedarı .. kızı ..'nın yaşayıp yaşamadığının bilinmemesi, tanınmaması, adresinin bilinmemesi nedeniyle ilgili taşınmaza Adana 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.11.2009 tarihli ve 2008/2682 Esas, 2009/2797 Karar sayılı dosyası ile .. Defterdarının kayyım tayin edildiğini, 3561 sayılı Kanun gereğince kayyımlık tarafından yönetilen taşınmazın 10 yıllık kayyımlıkla idare edilme süresinin tamamlandığını beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak .. kızı ..'nın gaipliğine, .. kızı ..'nın adına kayıtlı 445 parsel sayılı taşınmazın tescilinin iptali ile Hazine adına tesciline, .. kızı ..'ya ait tüm malvarlığının hazineye aktarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya itirazlarının olmadığını, TMK'nın 588. maddesi gereğince davanın ispatlanması gerektiğini, müvekkilinin davada yasal hasım olması nedeniyle yargılama giderlerinden ve vekalet ücretinden sorumlu olmayacağını beyan etmiştir
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile .. kızı ..'nın mirasçılarının tespit edildiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davacı vekilinin istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarının yerinde bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kesin olmak üzere karar verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece 27.11.2025 tarihli ek karar ile davanın miktar itibariyle temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. 27.11.2025 tarihli ek karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili karara ilişkin temyiz dilekçesinde; dosyanın temyiz incelemesine tâbi olduğunu, mahkemece yeterince inceleme ve araştırma yapılmadan karar verildiğini, istinaf dilekçesinde ileri sürülen hususların dikkate alınmadığını beyan etmektedir.
Davacı vekili ek karara ilişkin temyiz dilekçesinde; dosyanın temyiz incelemesine tâbi olduğunu belirterek, temyiz dilekçesinin incelemeye alınmasını beyan etmektedir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Uyuşmazlık, TMK'nın 588. maddesi gereğince gaiplik ve gaibe ait mal varlığının Hazineye devri istemine ilişkindir.
1. Bölge Adliye Mahkemesince hükmün temyiz kesinlik sınırının altında kalması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş ise de, davacı 27.04.2021 tarihinde verdiği dilekçesiyle, ... kızı ...'nın gaipliğine karar verilmesini istemiş olup, bu istemin değerinin belirlenebilmesinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin dava değerine bağlı olmaksızın incelenmesi gerekirken Bölge Adliye Mahkemesince temyiz dilekçesinin reddine dair 27.11.2025 tarihli ek karar verilmesi doğru görülmemiş, ek kararın kaldırılmasına karar verilerek işin esasına geçilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
1.Bölge Adliye Mahkemesinin 27.11.2025 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,
2. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,
Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
21.01.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.