(765 S. K. m. 89) (1412 S. K. m. 343) (647 S. K. m. 6)
Dava: 6085 sayılı Karayolları Trafik Kanununa göre, sadece para cezasına mahkumiyetine ilişkin olmak üzere gıyapta verilen ve aynı kanunun değişik 70. maddesine göre kesin bulunan kararların, ayrıca hükümlüye tebliğine lüzum ve hacez olmaksızın infazı gerekeceğine dair KONYA 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilip kesinleşen 26.4.1973 tarihli karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 6.7.1973 gün ve 32654 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası C. Başsavcılığının 6.7.1973 tarih ve 548 sayılı tebliğnamesiyle daireye verilmekle okundu:
Mezkur Tebliğnamede:
C.M.U.K.nun 33. maddesinin açık hükmüne tevfikan kesin olarak dahi gıyapta verilen kararların ilgilisine tebliği gerekeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar ittihazında isabet görülmediğinden C.M.U.K.nun 343. maddesi gereğince mezkur hükmün bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuştur.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Fevkalade bir kanun yolu olan yazılı emirle, kesinleşmiş bir hükmün bozulabilmesi bu usulün 343. maddesinin öngördüğü ya cezanın tamamen kaldırılması veya daha az bir cezanın tatbiki hallerine maksur bulunduğu, kabul veya ademi-kabulü mahkemenin takdirine bağlı istekler hakkında bir karar verilmemesine ait aykırılıkların yazılı emirle bozulması öngörülen hususlardan hiçbirine uymadığı ve aksinin kabulü halinde tekriri muhakeme caiz bulunmayan bu kabil hallerde cezanın çektirilmemesi gibi maksat ve gaye dışı bir takım hukuki neticelerin doğumuna yer verilmiş olacağı cihetle söz konusu tecil isteği hakkında müsbet veya menfi bir karar verilmemesi yönünden verilen yazılı emir üzerine, 26.4.1972 tarihli kesin hükmün bozulmasına, kanuni imkan bulunmadığından tebliğnamenin bu sebeple REDDİNE 12.9.1973 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy