(647 S. K. m. 4) (1918 S. K. m. 25) (1177 S. K. m. 88) (765 S. K. m. 75)
Dava: Kaçakçılıktan sanıklar Yaşar ve Sami haklarında yapılan duruşma sonunda: Sanık Yaşar'ın beraatine sanık Semi'nin gümrük kaçakçılığından beraatine tekel kaçakçılığından dolayıda 1177 sayılı kanunun 88/2, 1918 sayılı kanunun 25/1 ve 2. maddeleri gereğince 150 lira hafif para ve 1 ay 4 gün hafif hapis cezası ile hükümlülüğüne, 647 sayılı kanunun 4. maddesi gereğince hapis cezasının beher günü 10 lira hesabiyle 340 lira ağır para cezasına çevrilerek T.C.K. nun 75. maddesinin tatbikiyle neticeden 340 lira ağır ve 150 lira hafif para cezasıyla tecziyesine ve sigaraların, müsaderesine halıların ve fincan takımlarının iadesine dair Tün celi Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.12.1975 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından süresinde istenilerek, dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 6.4.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
1- Sanıklardan Sami'nin mesleği, eşyaların alındığı mahal ve miktarına göre, eylemi ticaret maksadıyla kaçakçılık olduğu halde istimal ve istihlak maksadıyla kaçakçılık kabulüyle 1918 sayılı kanunun 25/1 ve 2. maddelerinin uygulanması,
2- Yabancı menşein bir malın piyasada serbestçe satılmasının onun kaçaklık vasfını alanın da bilerek alma kasdını ortadan kaldıramayacağı ve kaçakçılık mıntıkasına gidilerek alınmış olmasının bilerek hareket ettiğini gösterdiği nazara alınmadan Yaşar'ın 1918 sayılı kanunun 25/1 ve 2. maddeleri ile mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
a) 1918 sayılı kanunun 25. maddesinin tekel kaçakçılığı ile gümrük kaçakçılığını bir suç kabul etmesine ve tekel kaçakçılığından mahkumiyetine karar verilmiş bulunmasına göre, sanıklara gümrük kaçakçılığından ayrıca beraat kararı verilmesi,
b) 647 sayılı kanunun 1712 sayılı kanunla değişik 4. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme para cezasının hafif yerine ağır olarak tayini,
c) Eşyaların müsaderesi yerine iadesine hüküm verilmesi,
d) Nisbi harç tayin edilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten BOZULMASINA, 13.04.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy