(1918 S. K. m. 25, 56) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 5)
Dava: Kaçakçılıktan sanık S. hakkında yapılan duruşma sonunda; 4223 sayılı kanunun 10/C, 1918 sayılı kanunun 25/3. ve TCK.nun 59. maddeleri gereğince 10 ay hapis, 3427 lira 33 kuruş gümrük ve 30 lira 47 kuruş tekel ağır para cezaları ki toplam olarak 3458 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ve kaçak eşyalar ile çayın zorlamalarına dair Viranşehir Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.2.1976 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde istenilerek depo parasıyla şartı yerine getirilen dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 15.6.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Çay kaçakçılığından 60 lira yerine 30,47 lira ağır para cezası tayini Çaykur'un temyizi bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
1 - Nusaybin sınır kapısından pasaportlu giriş yapan, eşyasının muayeneden geçirildiğini iddia eden sanığın savunması çerçevesinde, el konan eşyaların hangilerinin zati ve hediyelik eşya muafiyeti şümulünde kaldığı tesbit ve tefriki yapıldıktan sonra, sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
2 - Kabule göre, tahsil mercileri ayrı olan gümrük para cezasıyla çaydan dolayı verilen para cezalarının içtima ettirilmesi,
3 - Kabule göre; tazmini mahiyetteki ağır para cezasının 1918 sayılı kanunun 56. maddesi uygulanarak hapse çevrilmesi halinde mezkür cezadan TCK.nun 59. maddesi mucibince gerekli tenzilat icra edilerek 647 sayılı kanunun 1712 sayılı kanunla değişik 5/7. maddesi şartları dahilinde 10 lira bir gün hesabıyla kaç gün hapse tahvili gerektiğinin karar yerinde gösterilmemesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, bu sebeple sanığın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine 30.06.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy