(1412 S. K. m. 32) (765 S. K. m. 59,71) (647 S. K. m. 4)
Dava: 6085 sayılı kanuna muhalefetten sanık (M) hakkında yapılan duruşma sonunda; adı geçen kanunun 24, 58/B, 17,58/B, T.C.K.nun 71. ve 72. maddeleri gereğince 1 ay hafif hapis ve 1000 lira hafif para cezaları ile hükümlülüğüne dair Gerze Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 15.9.1976 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen 10.11.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1 - Anayasa'nın 135. ve C.M.U.K.nun 32. maddelerine aykırı olarak, yasal gerekçe gösterilmeden 647 sayılı yasanın, 1712 sayılı yasa ile değişik 4.maddesini de kapsar biçimde, uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
2 - Hakimin T.C.K.nun 59. maddesini uygulamadığı durumlarda gerekçe gösterme zorunluluğu bulunmamakla beraber, geçerli olmayan bir gerekçeye dayanılarak ve ayrıca gösterilen ikinci bir gerekçeyle çelişkili olarak T.C.K.nun 59. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
3 - T.C.K.nun 71. maddesine göre içtima sonucu verilen hafif hapsin, gün yerine ay olarak gösterilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.11.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy