(1918 S. K. m. 25) (1177 S. K. m. 88) (765 S. K. m. 55, 59) (647 S. K. m. 4, 5)
Dava: Toplu kaçakçılıktan sanıklar İ ve arkadaşları haklarında yapılan duruşma sonunda; 1918 sayılı kanunun 25/1-2, 1177 sayılı kanunun 88/2 ve T.C.K.nun 55/3. ve 59. maddeleri gereğince 5039 lira 75 kuruş hafif para cezasiyle hükümlülüklerine, İ ve P'nin 10 ar ay, B'nin 6 ay 20 gün hafif hapis cezası ile tecziyelerine, sanık İ ve P'nin para cezalarının 10 lira 1 gün hesabiyle 140 gün hapse çevrilerek infazına ve suç konusu eşyaların zoralımına dair İzmir Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesi'nden verilen 10.9.1976 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar ve müdahil tarafından süresinde istenilerek para da depo ettikleri dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen 12.11.1976 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1177 sayılı kanunun 88/2. maddesiyle tayin edilen cezanın nevi ve miktarı itibariyle CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca temyiz kabiliyeti bulunmadığından bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddine,
Diğer itirazlara gelince:
1- Gümrük para cezası ile tekel para cezasının birleştirilmesi,
2- Eşyanın tefriki mümkün bulunmadığına göre değişik idarelere ait para cezaları ayrılıp üçe bölünerek bulunacak miktarlardan her bir sanığın sorumlu tutulması gerekirken, tamamından sanıkların zincirleme sorumlu tutulmaları,
3- Sanıklardan İ ile P nin tazmini nitelikteki para cezalarını ödemede güçsüzlükleri halinde çevrilmesi gereken hapis cezası miktarının ayrı idarelere ait para cezalarına göre ayrı ayrı hesap edilmeyerek fazla tayini,
Yasaya aykırı sanıklar vekili ile müdahil vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden istem gibi BOZULMASINA depo paralarının geri verilmesine, 25.11.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy