(6570 S. K. m. 7, 15, 16)
Dava: 6570 sayılı Kanun muhalefetten sanık (O) hakkında yapılan duruşma sonunda: Adı geçen kanunun 15, 16, 647 sayılı Kanun'un 6. maddeleri gereğince 6 ay hapis ve 18.000 lira ağır para cezaları ile hükümlülüğüne cezanın ertelenmesine dair (Ankara Beşinci Asliye ceza Mahkemesi)'nden verilen 8.12.1977 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekil tarafından süresinde istenilerek, depo parası ile şartı yerine getirilen dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen 1.2.1978 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görülüp düşünüldü:
Karar: Gayrimenkul Kiraları Hakkında 6570 sayılı Yasa'nın 7. maddesinin b ve c fıkraları kiralayana, taşınmaz malın ihtiyaç sebebiyle tahliyesi için talepte bulunmağa hak tanımış, 15 ve 16. maddeleri ise bu hakkı kötü kullananlara karşı ceza sorumluluğu getirmiştir. Yasanın 15. maddesinde ihtiyaç sebebiyle tahliye ettirdiği taşınmaz malını, kiralayanın mücbir sebep olmaksızın 3 sene müddetle başkasına kiralayamayacağı kabul edilmiştir. Suçun oluşması için ilgili mahkemeden ihtiyaç sebebiyle tahliye kararı alınması ve bu karara dayanılarak taşınmaz malın boşalttırılması gerekmektedir. Tahliye kararının kesinleşmesinden sonra, icra dairesine başvurulması, icra dairesince tahliye emrinin kiracıya tebliğ ettirilmesi, kiralayanın taşınmaz malının boşaltılmasını temin için kesin, israrlı davranışını gösterir. Bu durumda mecurun muhakkak cebri icra yolu ile tahliye ettirilmesini beklemeye lüzum yoktur. İcra emrini tebellüğ ettikten sonra, bu emirde gösterilen müddet içinde yasal yollardan yapabileceği bir davranış kalmayan kiracının cebri icrayı beklemeden, icarında bulundurduğu taşınmaz malı tahliye etmesi halinde de gayrimenkulün kiralayan tarafından tahliye ettirildiğinin kabulü gerekir. Şu halde tahliye kararının infaz için icra dairesine tevdii, icra memurluğunun taşınmaz malın tahliyesi hakkındaki icra emrini kiracıya tebliği, bunun üzerine kiracının taşınmaz malı tahliye etmesi, bundan sonra da yasal süre içinde kiralayanın bu gayrimenkulü başkasına kiraya vermesi 6570 sayılı Kanun'un 15. maddesinde kabul edilen suçun oluşması için yeterlidir. Bu nedenlerle C. Başsavcılığı'nın tebliğnamesindeki müdahilin evinden icra marifetiyle çıkartılıp çıkartılmadığının araştırılmasına dair görüşe iştirak edilmemiştir. Ancak; dosyadaki icra emrinin müdahile tebliğ edildiğini ve infazın başladığını gösterir belge bulunmamaktadır. Bu itibarla, icra dosyası getirtilerek icra emrinin müdahile tebliğ edilip edilmediği taşınmaz malın ne suretle tahliye edildiği araştırılmadan hüküm tesisi,
Sonuç: Yasaya aykırı, müdahil vekilinin itirazı bu sebeple yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 23.3.1978 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI OY YAZISI
Kanunda tahliye ettirmek şeklinde yazılı olan suç unsurunun cebri icra yolu ile tahliye anlamına geldiği görüşü ile çoğunluk oyuna karşıyım.
Full & Egal Universal Law Academy