(765 S. K. m. 230, 240)
Dava: Kaçakçılığın men ve takibi görevini suistimalden sanıklar M ve İ haklarında yapılan duruşma sonunda; TCK.nun 240, 1918 sayılı Kanunun 36, TCK.nun 59. maddeleri gereğince 5'er ay hapis, 333'er lira 30'ar Kuruş ağır para cezalarıyla hükümlülüklerine dair (Doğubeyazıt Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 13/12/1976 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanıklar tarafından süresinde istenilerek depo paraları ile şartı yerine getirilen dava evrakı C. Başsavcılığının onama isteyen 7/12/1977 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü :
Karar: Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak ;
Sonuç: Sanıklar tüm savunmalarında uyuduklarını ve bu nedenle koyunların sınırdan geçtiklerini görmediklerini, uyandıklarında korku nedeni ile olay yerindeki iz ve otları düzelttiklerini söylemiş bulunmalarına göre, görevi ihmal mahiyetinde olan bu savunmaları tutarlı biçimde tatil edilmeden ve kaçakçılara engel olunmamak suretiyle vazifenin suistimaline götüren deliller karar yerinde açıklanmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepden isteme aykırı olarak BOZULMASINA, depo paralarının geri verilmesine 17.1.1978 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy