(2279 S. K. m. 17) (765 S. K. m. 2, 80, 89, 94) (647 S. K. m. 6) (90 S. KHK. m. 11)
Dava: 2279 sayılı Yasaya aykırı davranıştan sanık Adil hakkında yapılan duruşma sonunda, adı geçen Kanunun 17/1; TCK. nun 80, 89, 94 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddesi gereğince 7 ay hapis, 390.892 lira ağır para cezalarıyla hükümlülüğüne, cezasının teciline dair Sarıhanlı Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 29.12.1983 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık ve Üst C. Savcısı tarafından süresinde istenilerek, sanık yönünden depo parası ile şartı yerine getirilen dava evrakı C. Başsavcılığı'nın bozma isteyen 28.11.1984 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle; dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Yapılan yargılamaya göre suçun sübutuna ilişkin itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak:
22.7.1983 tarihinde yürürlüğe giren 90 sayılı Yasa Hükmündeki Kararnamenin 11. maddesi izin belgesi alınmadan ödünç para verme işi ile uğraşanları tefeci olarak nitelendirmiş bulunması ve sanığın dava konusu uğraşıyı herhangi bir kesintiye uğratmaksızın sürdürmüş olması karşısında (TCK. nun 2. maddesi uyarınca lehine olan bu durumun sanık hakkında uygulanması gerektiğinden) eylemin tek suç oluşturduğu gözetilmeden hakkında TCK. nun 80. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,
Uygulamaya göre, tekerrür hükümlerinin para cezasını da kapsar şekilde tatbiki,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekilinin T.C. Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle BOZULMASINA, depo parasının geri verilmesine, 15.01.1985 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy