(466 S. K. m. 1)
Dava: 466 sayılı Yasa gereğince maddi ve manevi tazminat talebinde bulunan davacı Yusuf'un talebi ile dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda; davacının tutuklu kaldığı sürece 4.071.409 lira gelir kaybına uğramış olmakla, 4.071.409 liranın müracaat tarihinden itibaren yasal faizleri ile birlikte hazineden alınarak davacıya verilmesine, takdiren 5.000.000 lira manevi tazminatın yine Hazineden tahsili ile davacıya verilmesine fazla taleplerin reddine dair, Üsküdar Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.5.1991 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Hazine vekili tarafından süresinde istenilerek; dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen 17.12.1991 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
1- 466 sayılı Kanunun 1. maddesinin 6. bendinde kanun dairesinde yakalandıktan veya tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturma yapılmasına veya son soruşturma açılmasına yer olmadığına yahut beraatlerine veya ceza verilmesine mahal olmadığına karar verilen kişilerin uğrayacakları her türlü zararın bu kanun dairesinde ödenmesi öngörülmüş olup, maddi zararın haksız yakalama ve tutuklama müddetlerine münhasır kaldığı dikkate alınarak sanığın yakalandığı tarih araştırılıp bu tarihten başlayarak tutuklu kaldığı süre için uğradığı getir kaybının bilirkişi incelemesi yaptırmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre maddi tazminat miktarının belirlenmesi gerekirken eksik incelemeyle ve tutukluluğunun sona ermesinden sonra yeniden işe girmesine kadar geçen süreyi de kapsar şekilde kanunun öngörmediği sürelerde nazara alınarak maddi tazminata hükmedilmesi,
2- Uygulama yeri bulunmadığı halde yasal faiz alınmasına karar verilmesi,
3- Duruşma açılmadan evrak üzerinde karar verildiği gibi Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 22.1.1973 gün ve 7/1 sayılı kararında da belirtildiği üzere 466 sayılı Kanuna göre ceza mahkemesine başvurularak tazminat istenmesi halinde davacı yararına nisbi vekalet ücreti hükmedilemeyeceği, ancak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin dava ve takip dışındaki hukuki yardımlarla ilgili bölümünde dava dilekçesi yazılması sebebiyle tesbit edilen ücretin vekalet ücreti olarak takdir olunabileceği gözetilmeden nisbi ücreti vekalete hükmedilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.1992 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy