(3713 S. K. m. 4)
Toplu kaçakçılık suçundan İskenderun Ağır Ceza Mahkemesi'nin 28.11.1989 gün ve 1988/138-164 sayılı kararı ile 8 yıl 9 ay ağır hapis ve 584.449.038.80 lira tazmini nitelikte ağır para cezasına hükümlü M. Emin'in işbu cezasını 3713 sayılı Kanunun 4. maddesine göre infaz ettiğinden tahliye talebinin reddine dair, Gaziantep Birinci Ağır Ceza Mahkemesince verilen 2.5.1991 gün ve 1991/138 D. İş. sayılı karara karşı yapılan itirazın kabulü ile şartla tahliyesine ilişkin mercii Kilis Ağır Ceza Mahkemesi'nce ittihaz olunan 6.5.1991 gün ve 1991/91 müt. sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 2.10.1991 gün ve 39511 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 7.10.1991 gün ve YE. 821 sayılı ihbarnamesiyle Daireye verilmekle okundu:
Mezkur ihbarnamede;
3713 sayılı Kanunun 4. bendi 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibi Hakkındaki Kanun hükümlerine muhalefet ederek menfaat temin edenler... menfaat karşılıkları ve bunların ferilerini zaman aşımına bakılmaksızın ödemedikleri takdirde hürriyeti bağlayıcı cezalarının 1/3'ünü çektiklerinde şartla salıverileceklerine amir olup olayımızda ise adı geçen hükümlünün tazmini nitelikte para cezasını ödememiş bulunduğu gözetilmeden vaki itirazın reddi yerine yazılı olduğu şekilde kabule ilişkin karar ittihazında isabet görülmemiş ve CMUK. nun 343. maddesi uyarınca anılan hükmün bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuş bulunmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
1918 sayılı Yasaya muhalefet eyleminde suçun müeyyidesini teşkil eden tazmini para cezaları 3713 sayılı Yasanın geçici 4/c maddesindeki menfaat kapsamında olmayıp, tazmini de olsa ceza mahiyetinde bulunduğundan, yazılı emre konu mahkeme kararında kanuna aykırı bir yön olmadığı cihetle Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görülmediğinden REDDİNE, 06.11.1991 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy