(6570 S. K. m. 7, 15) (765 S. K. m. 72)
Dava: 6570 sayılı Kanuna muhalefetten sanık Mehmet hakkında yapılan duruşma sonunda; 6570 sayılı Kanunun 7/b ve 15/1. maddeleri delaletiyle aynı Yasanın 16, TCK.nun 59/2; 647 sayılı Kanunun 3506 sayılı Kanunla değişik 4/1 ve TCK.nun 72. maddeleri gereğince 4.350.000 lira ağır para cezası ile hükümlülüğüne, 647 sayılı Kanunun 6. maddesi gereğince cezanın ertelenmesine dair, (Muğla Asliye Ceza Mahkemesi)nden verilen 19.2.1992 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istenilerek; dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın onama isteyen 25.5.1993 tarihli tebliğnamesiyle Daireye verilmekle, dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Gayrimenkul Kiraları Haklarında Kanunun 7. maddesinin (b) bendinde, gayrimenkulü kendisi veya eşi veya çocukları için mesken olarak kullanma ihtiyacında kalırsa kira aktinin hitamında tahliye davası açılabileceği; 15. maddenin 1. fıkrasında, kiralayanın 7. maddenin (b) bendinde yazılı sebepden dolayı tahliye ettirdiği gayrimenkulü mücbir sebep olmaksızın üç sene müddetle eski kiracısından başkasına kiralayamayacağı hüküm altına alınmış olmakla;
Sanık, kızının mesken ihtiyacı için tahliye ettirdiği evine damadının görevi nedeniyle gelememesinden dolayı kendisinin oturduğu, böylece kendisi tarafından boşaltılan daireyi ise kiraya verdiği, ihtiyaç nedeniyle tahliye ettirdiği gayrimenkulü kiraya vermediğinin gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 28.6.1993 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy