(1412 S. K. m. 135) (CGK. 21.9.1987 T. 1987/8-257 E. 1987/372 K.)
2960 sayılı kanuna muhalefetten sanık Süleyman N. hakkında yapılan duruşma sonunda, hükümlülüğüne ve tecile dair İstanbul 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 04.07.1994 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 19.12.1994 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
1.12.1992 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 3842 sayılı yasanın 12. maddesi ile değişik CYUY. 135. maddesi gereğince sanığın savunmasının alınmaması,
Kabul ve uygulamaya göre de;
Ceza Genel Kurulunun 21.9.1987 gün ve 8-257/372 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmedilen cezanın tayin edilebilmesi için önce o suçu kanunun koyduğu aşağı ve yukarı hadler arasında bir ceza tayin edilmesi, bundan sonra ne nispette misli artırmasına tabi tutulduğu toplam cezanın ne suretle belirlendiğinin her türlü denetime imkan verecek şekilde açıklanması gerekirken doğrudan doğruya sonuç cezanın tayini ve hükmün esasını teşkil eden kısa kararla, gerekçeli kararda temel para cezasının farklı gösterilmesi sureti ile hükümde karışıklığa sebep olunması,
Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA. 24.01.1995 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy