(765 S. K. m. 119) (1412 S. K. m. 343)
Dava: 394 sayılı Kanun'a aykırılıktan sanık Necip'in, anılan Kanun'un 9. maddesi uyarınca 75.000 lira hafif para cezası ile cezalandırılmasına dair, (Bakırköy Dördüncü Sulh Ceza Mahkemesi)'nce verilen 26.7.1995 gün ve 1995/1492-1356 sayılı karar aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 1.7.1996 gün ve 15082 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 4.7.1996 gün ve Y.E. 70664 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;
Sanığa müsnet suçun kabul edilen niteliğine ve uygulanan kanun maddesine göre, 3506 sayılı Kanun'la değişik TCK'nun 119. maddesi kapsamına girip ön ödemeye tabi bulunmasına, Cumhuriyet Başsavcılığı'nca usulüne uygun önödeme ihtarı yapılmadan kamu davası açılmış olmasına göre, TCK'nun 119. maddesi ve Yargıtay İçtihadı Birleştirme Ceza Bölümü Genel Kurulu'nun 11.4.1983 gün ve 1983/2-2 sayılı kararı uyarınca, mahkemece sanığa usulüne uygun şekilde önödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre mukteza tayin edilmesi gerektiği nazara alınmaksızın karar ittihazında isabet görülmemiş ve CMUK'nun 343. maddesi uyarınca anılan hükmün bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuş bulunmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Türk Ceza Kanunu'nun 119. maddesinin 7. fıkrasına göre; iş, ceza kararnamesiyle sonuçlandırılıp, itiraz edilmeyerek kesinleşmiş bulunduğundan, Cumhuriyet Başsavcılığı'nın yazılı emre dayalı ihbarnamesi münderecatı bu nedenle yerinde görülmediğinden (REDDİNE), 12.9.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy