(1412 S. K. m. 32, 264) (2918 S. K. m. 112) (765 S. K. m. 119)
Dava: 2918 sayılı Kanuna muhalefetten sanık, Nuri hakkında yapılan duruşma sonunda, hükümlülüğüne dair; Bursa Üçüncü Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 17.9.1997 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen 20.1.1998 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Kabule göre, yasada öngörülen hafif para cezasının TCK.nun 119. maddesi uyarınca artırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1 - Sanığın savunmasını içeren duruşma tutanağı ve kısa kararın devamı mahiyetindeolan gerekçeli kararın önceden çoğaltılmış evrak üzerine boşlukları doldurulmak suretiyle düzenlenmesi sonucu CMUK.nun 32 ve 264. maddelerine aykırı davranılması,
2 - 2918 sayılı Yasanın 112. maddesi "bu kanundaki hafif para cezasını veya bununla birlikte hafif hapis cezasını, belgelerin geri alınması ve iptali cezasını veya işyerlerinin kapatılması cezasını gerektiren suçlarla ilgili davalara Trafik Mahkemelerinde, bunların bulunmadığı yerlerde yetki verilen Sulh Ceza Mahkemelerinde bakılır" amir hükmünü içermekte olup, sanığın sürücü belgesinin bir mahkeme kararına dayanılmadan yetkisi bulunmayan trafik zabıtasınca alınması nedeniyle atılı suç unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi yasaya aykırı,
3 - Temyiz dilekçesi ekindeki 13.6.1997 günlü vezne alındısına göre para cezasının asgari haddinin süresinde ödendiği öne sürüldüğünden, ödemenin dava konusu eylemle ilgili olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre bir karar verilmesinin gerekmesi,
Sonuç: Bozmayı icabettirmiş, Sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, isteme uygun olarak BOZULMASINA 10.02.1998 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy