(2813 S. K. m. 9, 13, 23)
Dava: 2813 sayılı kanuna muhalefetten sanık, R. hakkında yapılan duruşma sonunda, hükümlülüğüne dair Manisa Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 26.3.1998 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, Yerel Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 30.6.1999 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Sanık telsiz alım satımına aracı olduğunu savunmuş olup telsizi alan ve satan kişilerde bunu doğruladığına göre mahkumiyete götüren delillerin ne olduğu gösterilmeden ve suça ait deliller toplanıp tartışılmadan yazılı şekilde ceza tayini,
2- Suç konusu cihaz üzerinden uzman bilirkişi incelemesi yaptırılarak Telsiz Kanunu'nun 13. maddesinde açıklanan verici ve verici-alıcı telsiz 23/b maddesinde gösterilen telsiz alıcı cihazı ya da 9/son maddesi kapsamında bulunan ve kullanımı için ruhsat gerekmeyen halk bandı telsiz cihazlarından olup olmadığının tespitinden sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi,
Kabul ve uygulamaya göre,
3- Uygulanan yasa maddesinin karar yerinde yanlış gösterilmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.11.1999 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy