(1918 S. K. m. 25, 27, 35)
Dava: 1918 Sayılı Kanuna Muhalefetten sanık M. Baydar hakkında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüğüne ve zoralıma dair İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.12.1997 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili ile müdahil idare vekili tarafından süresinde istenilerek sanık vekili yönünden duruşmalı inceleme isteğinde bulunulan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 25.05.1999 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle usulüne uygun yapılan tebligata rağmen duruşmaya gelmeyen ve bir vekilde göndermeyen sanık hakkındaki temyiz incelemesinin duruşmasız olarak yapılmasına oybirliğiyle karar verildikten sonra dosyadaki kağıtlar -okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Kabule göre hürriyeti bağlayıcı ceza ve nisbi vekalet ücreti doğru tayin edildiğinden tebliğnamedeki bu hususlara yönelik düşünceye iştirak edilmemiştir.
Sair temyiz itirazları yerinde değilse
1- Sanıklar M. Baydar ve A.Baydar haklarındaki delillerin kül halinde birlikte tayin ve takdiri bakımından 2253 sayılı yasanın 9/son madde ve fıkrası da nazara alınıp, sanık A. Baydar yönüyle Çocuk Mahkemesinde devam eden davanın bu dava ile birleştirilmesi hususu da düşünülerek, sanık A. Baydar'ın suç tarihinde toplu kaçakçılık suçunun anlam ve sonuçlarını kavrayabilme yönünden bedeni, akli ve ruhi durumunun tespitiyle, toplu kaçakçılık suçundan farik ve mümeyyiz bulunmadığının anlaşılması halinde, cezai ehliyeti haiz olmaması nedeniyle kaçakçılık yapmak iradesinin mevcut bulunmamasına göre toplu kaçakçılık suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı ve sanık M. Baydar'ın eyleminin 1918 Sayılı Yasanın 25/2 ve 35/1 maddeleri kapsamında değerlendirilmesinin gerekeceği gözetilmeden eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabul ve uygulamaya göre de,
2- Sanığın talimatla alınan 12.08.1997 günlü savunmasında lehime olan hususların uygulanmasını beyan ediyorum. Şeklindeki ifadesinin, TCK. nun 59. maddesinin uygulanması isteğini de içerdiği nazara alınmadan anılan maddenin sanık lehine tatbik edilip edilmeyeceğinin tartışılmaması,
3- Sanığın Aksaray Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.1993 gün ve 1991/225 esas, 1993/10 karar sayılı ilamı ile 1918 sayılı yasanın 25/2, 33/son madde fıkraları gereğince 12.228.360 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına dair 08.09.1993 tarihinde kesinleşip 10.01.1994 günü infaz edilen mahkumiyeti nedeniyle hakkında TCK. nun 81. maddesinin uygulama yeri bulunup bulunmadığının irdelenmemesi,
4- Katılma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 21/2 maddesi nazara alınmadan, müdahil idare lehine hükmolunan maktu vekalet ücretinin eksik tayini,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekili ve müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA 09.02.2000 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy