(647 S. K. m. 4, 6) (1412 S. K. m. 261, 268)
Dava: 2960 Sayılı Kanuna Muhalefetten sanık H. Özyurt hakkında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüğüne dair İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.1997 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama isteyen 25.06.1999 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Temel para cezasının eksik tayini temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi sayılmamıştır.
Ancak;
1- Ceza Genel Kurulunun 21/09/1997 gün ve 8-257-372 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmedilen cezanın tayin edilebilmesi için önce o suça kanunun koyduğu aşağı ve yukarı hadler arasında bir ceza tayin edilmesi, bundan sonra ne nisbette misil arttırmasına tabi tutulduğu toplam cezanın ne suretle belirlendiğinin her türlü denetime olanak verecek şekilde açıklanması gerekirken doğrudan sonuç cezanın tayini sureti ile uygulama yapılması,
2- 647 sayılı yasanın 4. ve 6. maddelerinin uygulanmamasına dair gerekçelerin cezaların şahsiliği ilkesine uygun bulunması keyfilikten uzak olması sanığın geçmişteki hali ile soruşturma sırasında izlenen kişiliğiyle ilgili bilgi ve belgelerin yerinde takdir edildiğini göstermesi gerekmekte olup, sabıkası da mevcut olmayan sanık hakkında kanundaki sözcüklerin tekrarı niteliğindeki deyimler kullanılıp sanığın kişisel durumuyla alakalı bulunmayan gerekçelerle yazılı şekilde hüküm tesisi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA. 20.10.1999 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy