(765 S. K. m. 81, 95, 99) (2004 S. K. m. 331, 354)
Dava ve Karar: 2004 sayılı kanuna muhalefetten sanıklar, Ramazan Özdemir ve Arkadaşları haklarında yapılan duruşma sonunda, hükümlülüklerine dair Keçiborlu Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.6.1998 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanıklar tarafından süresinde Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinden sonra istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının red ve onama isteyen 6.3.200 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Üst Cumhuriyet Savcısının yasal süresinden sonra vaki temyiz isteğinin, CMUK. nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, karar verilerek sanıkların temyizine göre yapılan incelemede;
Zararın pek fahiş yerine normal kabulü ile cezanın arttırıma tabi tutulmaması, sanık Ramazan Özdemir hakkında TCK. nun 81 ve 95. maddelerinin uygulanıp uygulanmaması gerektiğinin belirlenmemesi, müdahil lehine vekalet ücretine hükmolunmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Müşteki 4.2.1998 günlü celsede, sanıklar Yaşar Özdemir ile Şakir Aslan'dan şikayetçi olmadığını, sanık Ramazan Özdemir'den şikayetçi olduğunu açıkça beyan ettiği, sanıklar hakkındaki davanın İcra İflas Kanunu'nun 331/5. maddesi uyarınca şikayet üzerine takip olunabileceği cihetle, TCK. nun 99. maddesine göre vaki şikayetten vazgeçmenin sanık Ramazan Özdemir'e sirayetiyle neticede İcra İflas Kanununun 354/1. maddesi gereğince müştekinin şikayetten vazgeçmesi nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Sonuç: Yasaya aykırı, Sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.06.2000 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy