(222 S. K. m. 56) (765 S. K. m. 55, 59, 119) (1412 S. K. m. 268) (647 S. K. m. 6)
222 sayılı kanuna muhalefetten sanık, İbrahim ... hakkında yapılan duruşma sonunda: hükümlülüğüne dair Gülağaç Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 23.5.2000 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi, sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 98474 sayılı tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
1.5.1950 olan sanığın doğum tarihin karar başlığında 1.5.1960 olarak yazılması ve kısa kararda 222 sayılı yasanın 56. maddesine göre temel ceza belirlenip ön ödeme ihtaratına uyulmadığından yarı oranında arttırım yapıldıktan sonra TCK.nun 55. maddesine göre indirim yapılırken hafif hapis cezasının 25 yerine 35 gün olarak tayini mahallinde düzeltilmesi mümkün daktilo hatası olarak görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.
1- TCK.nun 119. maddesi uyarınca sanığa tebliğ edilen ön ödeme önerisinin eylemine uyan 222 sayılı kanunun 56. maddesinde öngörülen hafif hapis cezasının asgari miktarının gösterilmemesi nedeniyle usulüne uygun bulunmadığı gözetilmeden usulsüz ön ödeme ihtarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- 222 sayılı İlköğretim ve Eğitim Kanunu'nun 56. maddesinde belirtilen suçun oluşabilmesi için önerilen idari cezanın mülki amir tarafından onaylanmasının ardından para cezasına ilişkin kararın ilgililere tebliğ edilmesi gerekmekte olup tebliğden itibaren üç gün içinde çocuğunun okula devamını sağlamayan veli veya vasi veya aile başkanlarının cezalandırılacağı anılan yasa maddesince düzenlenmiş bulunduğuna göre 5.1.2000 gün ve 510/2960 sayılı para cezası kararının okul müdürlüğünün 27.1.2000 günlü tutanağı ile sanığa tebliğ yapılmış olup bu tebliğden itibaren 4.gün suç tarihi olacağı nazara alınarak tebliğinden itibaren çocuğun okula gönderilip gönderilmediği hususu araştırılmadan eksik soruşturma ile karar verilmesi,
3- TCK.nun 59. maddesi uygulanırken karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMUK.nun 268. maddesine muhalefet edilmesi,
4- 3506 sayılı yasanın 8. maddesi ile değişik 647 sayılı yasanın 6. maddesinin 1.fıkrasının uygulanması sırasında sanığın geçmişteki hali ve suç işleme hususundaki eğilimine göre değerlendirme yapılması gerekmekte olup 1974 yılında çıkarılan 1803 sayılı Cumhuriyetin 50 nci yılı nedeniyle bazı suç ve cezaların affı hakkındaki kanun uyarınca sanığın sabıkası ertelemeye engel olmadığı halde yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden yazılı gerekçe ile ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2001 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy