(765 S. K. m. 29) (2313 S. K. m. 23) (1412 S. K. m. 135)
Dava: 2313 sayılı kanuna muhalefetten sanıklar, A. ve H. haklarında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüklerine dair S. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.9.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık A. D. müdafii ve sanık H. D. tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 11.10.2002 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Sanıklara yasal hakları hatırlatılmadan savunmaları alınmak suretiyle CMUK. nun 135.maddesine muhalefet edilmesi,
2- TCK. nun 29.maddesi uyarınca olayın oluşu, niteliği ve faile bağlı nedenler nazara alınarak; hakkaniyete uygun ve keyfilikten uzak ölçüde takdirin kullanılması suretiyle temel cezanın belirlenmesi gerektiği cihetle, sanık H.'in ektiği kabul edilen 6380 kök kenevire göre çok daha fazla kenevir ekimi olayları da dikkate alındığında asgari hadden çok uzaklaşılarak verilen 3 yıl hapis cezasının adalet ve hakkaniyet duygularını zedeleyeceği düşünülmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
3- Hükümden sonra 10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı kanunun 1.maddesi ile değişik TCK. nun 30/2 madde fıkrasındaki düzenlemenin sanık A. lehine uygulanmasının gerekmesi,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık H. ve sanık A. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.04.2003 günü oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy