(2634 S. K. m. 3, 6, 36) (3621 S. K. m. 6, 15) (765 S. K. m. 30)
Dava: 2634 sayılı kanuna muhalefetten sanık, Yusuf Ö. hakkında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüğüne dair Manavgat Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 16.5.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 16.6.2003 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanıklardan Yusuf Ö.'in temyizine hasren yapılan incelemede;
1- 2634 Sayılı Turizmi Teşvik Kanunu'nun 3. maddesinin b ve d bentleri uyarınca turizm bölgesi veya turizm merkezi olarak belirlenen yerlerden izinsiz kum, çakıl vs alınması halinde bu Kanun'un 6. maddesi yollamasıyla 36. maddesi, bu yerlerin dışında meydana gelen fiillerde 3621 sayılı Kıyı Kanunu'nun 6. maddesi yollamasıyla 15. maddesi çerçevesinde değerlendirme ve uygulama yapılması gerektiği cihetle, sanıkların kum aldıkları bölgenin turizm bölgesi olarak belirlenip belirlenmediğine dair Bakanlar Kurulu Kararı ile bu kararın sanıkların oturduğu yerde ilan edildiğine dair tutanak getirtilip denetilme imkan verecek şekilde araştırılıp sonucuna göre söz konusu kanunlardan hangisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin tespitinden sonra hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,
Kabule ve uygulamaya göre de;
2- Hükümden sonra 10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı Kanun'un 1. maddesi ile değişik TCK. nun 30/2. madde fıkrasındaki düzenlemenin sanık lehine uygulanmasının gerekmesi,
Sonuç: Bozmayı icabettirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2005 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy