(1177 S. K. m. 72, 114) (765 S. K. m. 19, 92) (1412 S. K. m. 322)
Dava: 1177 sayılı Kanuna muhalefetten sanık, M. hakkında yapılan duruşma sonunda; hükümlülüğüne ve ertelemeye dair Eruh Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 21.3.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık ve yerel Cumhuriyet Savcıları tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 10.6.2003 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: I- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1177 sayılı Yasanın 72. maddesinde öngörülen cezanın nevi ve miktarının 3.1.2001 tarihinde yürürlüğe giren 4733 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin B bendinin 2.fıkrasında düzenlenen cezanın nevi ve miktarına göre sanık lehine bulunduğu cihetle yerel Cumhuriyet Savcılarının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,
II- Sanığın temyizine gelince;
1177 sayılı Kanunun 72. maddesinde öngörülen para cezasının tazminat kabilinden olduğu ve TCK'nun 92. maddesi gereğince ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi temyiz edenin sıfatına nazaran bozma nedeni sayılmamıştır.
1177 sayılı Yasanın 72. maddesinde düzenlenen para cezasının aynı yasanın 114. maddesine göre tazmini mahiyette bulunduğundan TCK'nın 19. maddesinin uygulanamayacağı düşünülmeden fazla ceza tayini,
Sonuç: Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün istem gibi BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca sonuç cezanın 100 lira ağır para cezasına indirilmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün düzeltilerek ONANMASINA, 11,20 Yeni Türk lirası nispi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına 23.02.2005 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy