(2279 S. K. m. 1) (90 S. KHK. m. 11) (YCGK. 03.07.1995 T. 1995/7-207 E. 1995/236 K.)
Dava: 2279 sayılı kanuna muhalefetten sanık, Osman ve Rifat haklarında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüklerine ve zoralıma dair 1.Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 7.2.2002 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi, sanıklar vekilleri tarafından süresinde duruşmalı inceleme isteğinde de bulunulan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 3.3.2003 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre sanık Osman Germiş'in ve sanık Rifat Öter vekilinin duruşmalı inceleme isteklerinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.07.1995 gün, 7-207/236 sayılı kararında da belirtildiği üzere tefecilik suçunun oluşması için birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir biçimde faiz karşılığı ödünç para verilmesi gerekmekte olup, sanıkların birçok kişiye faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle kendilerine çıkar sağlayıp sağlamadıkları, bu işi meslek haline getirip getirmedikleri araştırılıp tespit olunmadan müşteki Mehmet Öz'e birden fazla faizle borç verildiğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi;
Sonuç: Yasaya aykırı, sanıklar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, sonuçta isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.2.2004 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy