(90 S. KHK. m. 15)
Dava: Ödünç para işleri kanununa muhalefetten sanıklar O. Ç. ve A. D. haklarında yapılan duruşma sonunda, hükümlülüklerine, müsadereye ve iadeye dair Bornova 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 6.4.2001 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık O. Ç. vekili ve sanık A. D. tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 25.2.2003 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- Sanık A. D. aşamalardaki değişmeyen savunmalarında, sanık O. Ç.'un işyerinde ücretli olarak çalışıp, bu sanığın kendisine verdiği görevleri ifa ettiğini belirtmiş olup sanık A.'nin faizle ödünç para verilmesi olaylarında bir menfaat temin ettiği de kanıtlanamadığından mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek unsurları oluşmayan atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Suçta kullanılan dava konusu çeklerin dosyada delil olarak saklanmasına ve çeklerle ilgili olarak tarafların aidiyet konusunda hukuk mahkemesinde dava açmakta muhtariyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde çeklerin müsaderesine hükmolunmasına,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanık O. Ç. vekilinin ve sanık A. D.'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2004 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy