(2313 S. K. m. 23) (765 S. K. m. 572, 456, 457) (1412 S. K. m. 305) (5237 S. K. m. 86, 87, 88, 89) (5271 S. K. m. 272, 286)
Dava: 2313 sayılı kanuna muhalefetten sanık, Coşkun hakkında yapılan duruşma sonunda: Hükümlülüğüne ve zoralıma dair S Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 29.1.2002 tarihli hükmün Yargıtayca incelenmesi, sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 11.3.2003 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
Sultanhisar Sulh Ceza Mahkemesinin 1997/68-131 sayılı ilamı ile TCK.nun 572/1.maddesi uyarınca verilmiş para cezasının, suçun kabahat nevinden oluşuna ve TCK.nun 456/4, 457/1 maddeleri uyarınca doğrudan verilmiş bulunan 1.146.666 lira para cezası kesin nitelikte olup, temyizi kabil bulunmadığı ve CMUK.nun 305.maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacakları gözetilmeden, sanığın cezasından yazılı şekilde artırım yapılması,
Sonuç: Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, istem gibi BOZULMASINA, 11.2.2004 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy