(2313 S. K. m. 3) (765 S. K. m. 30) (1412 S. K. m. 322)
Dava: 2313 sayılı kanuna muhalefetten sanık, S. O. hakkında yapılan duruşma sonunda, hükümlülüğüne dair Siverek Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.3.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma ve düzeltilerek onama isteyen 7.4.2003 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Cezaların şahsiliği ve uygulama birliğinin sağlanması bakımından daha az miktarda ekicilerle suça konu 20.100 kök keneviri ekenler arasında hakça oranda ceza arttırımı gerekirken asgari hadden ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Hükümden sonra 10.2.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4806 sayılı kanunun 1. maddesi ile değişik TCK. nun 30/2 madde fıkrasındaki düzenlemenin sanık lehine uygulanmasının gerekmesi,
Sonuç: Bozmayı icap ettirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle; yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK. nun 322. maddesi uyarınca, sonuç ağırı para cezasının 1.423.500.000 liraya indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.03.2004 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy