(765 S. K. m. 308) (1412 S. K. m. 317) (YCGK. 29.05.1989 T. 1989/7-147 E. 1989/209 K.)
Dava: 2279 sayılı yasaya ve TCK. nun 308/2 maddesine muhalefet suçlarından sanıklar İsmail Akbulut ve arkadaşları haklarında yapılan duruşma sonunda, beraatlarına dair Trabzon 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.10.2000 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahiller vekili tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının onama isteyen 11.12.2001 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: I- Gerek Dairemizin istikrar kazanan kararlarına gerekse Y.C.G.K. nun 29.05.1989 gün ve 7-147/209 sayılı kararına nazaran belgesi olmadığı halde ödünç para vermek suretiyle tefecilik yapmak suçunda, şikayetçinin müdahil sıfatını kazanması mümkün olmadığı dolayısıyla hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle müştekiler vekilinin tefecilik suçuyla ilgili temyiz isteminin CMUK. nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Müdahiller vekilinin TCK. nun 308. maddesine muhalefet suçundan sanıklar hakkında verilen hükme yönelik temyizine gelince
Sonuç: Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre müdahiller vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.05.2004 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy