(1163 S. K. Ek m. 2) (765 S. K. m. 59) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 343)
Dava: 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa aykırılık nedeni ile sanıklar Hamit Aras, Burhanettin Doğan ve Mustafa Coşkun'un, anılan Kanunun Ek-2, TCK. nun 59. maddeleri gereğince 25 er gün hapis ve 1.791.666'şer lira ağır para cezası ile hükümlülüklerine, 647 sayılı Kanunun 6.maddesi gereğince cezalarının ertelenmesine ilişkin, Eskişehir 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.6.2000 tarih, 1997/780-2000/510 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17.4.2003 gün ve 17949 sayılı yazılı emre müsteniden dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.5.2003 gün ve Y.E.2003/068446 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkur ihbarnamede;
1163 sayılı Kanunun Ek-2/5. maddesinde getirilen engelin para cezasına çevirme ile sınırlı olması karşısında, hükmolunan cezaların sürelerine göre, 647 sayılı Kanunun 4/1. maddesindeki, tedbirlerden birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemiş olmasında isabet görülmemiş ve CMUK. nun 343. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu yazılı emre atfen ihbar olunmuş bulunmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Sanıklar Burhanettin Doğan ve Mustafa Coşkun'un dosyada mevcut sabıka kayıtlarına göre önceden özgürlüğü bağlayıcı cezaya mahkum edildikleri anlaşıldığından bu sanıklar hakkındaki yazılı emirle bozma isteminin oybirliğiyle REDDİNE,
Sanık Hamit Aras hakkındaki isteme gelince;
Sonuç: Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı emre dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden Eskişehir 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 29.6.2000 gün ve 1997/780-2000/510 sayılı kararının bu sanık yönünden CYUY'nun 343. maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın çektirilmemesine 09.07.2003 günü oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI DÜŞÜNCE
Yerel mahkeme davanın esasını halleden hüküm kurmuştur. Yapılan bozma, cezanın tamamıyla kaldırılmasını gerektirmemektedir. 3.6.1936 gün ve 129/11 sayılı içtihadi birleştirme kararına göre muhakemenin tekrarlanmasına da olanak yoktur.
CMUK 343 maddesine göre, varit görülen bozma nedenleri hüküm giyen kişinin cezasının tamamıyla kaldırılmasını içermeyip hafif bir cezanın uygulanmasını gerektirmekte ise Yargıtay Özel Dairesinin, uygulanması gereken cezanın neden ibaret olduğunu da kararında belirlemesi gerekmektedir.
Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.3.1987 gün ve 7/8-147 sayılı kararında da bu husus açıkça belirtilerek yaş küçüklüğü nedeniyle 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanma zorunluluğu olan bir durumda özel dairenin uygulanması gereken cezanın ve tedbirin neden ibaret olduğunu kararında göstermesi gerektiği açıklandıktan sonra, Özel Daire tarafından verilen, hükmün bozulmasına ve hürriyeti bağlayıcı cezanın çektirilmemesine dair karara vaki itiraz sonucu bu kararın hürriyeti bağlayıcı cezanın çektirilmemesine ilişkin bölümü kaldırılarak hürriyeti bağlayıcı ceza yerine 647 sayılı yasanın 4/1. maddesinde sayılan tedbirlerden para cezasına çevirme tedbiri takdiren uygulamıştır.
Açıklanan bu nedenlerle 1163 sayılı Yasaya muhalefet suçundan sanık Hamit Aras hakkında mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün hürriyeti bağlayıcı cezaya dair kısmı 647 sayılı Yasanın 4/2. maddesi uyarınca sanığın sabıkasız oluşu da gözönüne alınarak bozulduktan sonra hürriyeti bağlayıcı ceza yerine 1163 sayılı yasadaki para cezasına çevirme yasağı sebebiyle 647 sayılı Yasanın 4/1 maddesindeki diğer tedbirlerden birine Dairemizce hükmedilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun sanık Hamit yönüyle verdiği hürriyeti bağlayıcı cezanın çektirilmemesine dair kararına katılamıyoruz. 09.07.2003 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy