(90 S. KHK m. 9)
2279 Sayılı Kanuna muhalefetten sanık M.Y. hakkında yapılan duruşma sonunda; hükümlülüğüne dair ÇİNE Asli ye Ceza Mahkemesi'nden verilen 17.04.2002 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, sanık, müdahil idare vekili ile yerel Cumhuriyet Savcıları ve üst Cumhuriyet Savcısı tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın bozma isteyen 21.05.2003 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.07.1995 gün ve 7-207/236 sayılı kararında belirtildiği üzere tefecilik suçunun oluşması için birden fazla kişiye sürekli ve sistemli bir biçimde faiz karşılığı ödünç para verilmesi gerekmekte olup sanığın birçok kişiye faiz karşılığı ödünç para vermek suretiyle kendisine çıkar sağlayıp sağlamadığının tespitine yönelik olarak Aydın Vergi Denetmenliği'nin 15.11.2001 tarihli soruşturma raporunda beyanları bulunan kişilerin de dinlenmesi, gerekirse bu hususta zabıta araştırması da yaptırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık, müdahil idare vekili ile yerel Cumhuriyet Savcıları ve üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.06.2004 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy