(2279 S. K. m. 1, 14, 17) (90 S. KHK. m. 15) (5252 S. K. m. 9) (5237 S. K. m. 7)
Dava: Tefecilik suçundan sanık, Turgut K. hakkında yapılan duruşma sonunda:
Hükümlülüğüne ve müsadereye dair Turgutlu Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 15.5.2003 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi müdahil vekili ve sanık tarafından süresinde istenilerek dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma isteyen 29.03.2004 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 2279 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre hükümetten izin almadan faizle para verenlerin eylemi aynı yasanın 14. maddesi gereğince tefecilik niteliğindedir.
1- 90 sayılı KHK. nin hüküm tarihinde kanunlaşmadığı dikkate alınarak suçun sübutu halinde 2279 sayılı kanunun 15 Eylül 1985 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2520 sayılı yasanın 3. maddesiyle değiştirilen 17. maddesinin uygulanması gerektiğinden ek savunma verilerek sonucuna göre hüküm tesisi yerine yazılı şekilde 90 sayılı KHK. nin 15. maddesi uyarınca karar verilmesi yasaya aykırı,
2- Hükümden sonra, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 12. maddesinin b fıkrası ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu bütün ek ve değişiklikleri ile birlikte yürürlükten kaldırılmış olup, aynı tarihte yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesi uyarınca lehe olan yasanın belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.05.2006 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy