(5237 S. K. m. 7) (1412 S. K. m. 305, 317, 318, 321) (5320 S. K. m. 8) (5411 S. K. m. 168) (5252 S. K. m. 12)
Dava: Zimmet ve Denetim Görevini İhmal Suretiyle Zimmete Neden Olmak suçundan sanıklar A.V.Y. ve A.A.haklarında yapılan duruşma sonunda: Sanık A.A.'un beraatine, sanık A.V.Y.'nın hükümlülüğüne ve ömür boyu kamu hizmetlerinden men'ine dair Muğla 1.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.1.2005 tarihli hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, müşteki, müdahil vekili ve sanık A..V.Y.müdafii tarafından süresinde, sanık A.V.Y. müdafii tarafından süresinden sonra duruşmalı inceleme isteğinde de bulunulan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığının bozma ve onama isteyen 24.1.2006 tarihli tebliğnamesiyle daireye verilmekle dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: I- Zimmet suçu banka aleyhine işlenen bir suç olup, mudilerin zararları bankaca karşılandığından olayda suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müşteki S.Ç.'nin davaya müdahale hakkı bulunmadığı cihetle, müştekinin temyiz isteğinin CMUK. nun 317. maddesi uyarınca reddine,
II- Yapılan duruşmaya toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre, müdahil Oyakbank vekilinin sanık A.A.hakkında yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi onanmasına,
III- Sanık A.V.Y. müdafiinin temyizine göre ve verilen cezanın nevi ve miktarına göre 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 305.maddesi uyarınca resen de temyize tabi olduğu gözetilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Sanık müdafiinin yasal süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 318.maddesi gereğince reddine, karar verilerek yapılan incelemede;
Hükümden sonra 1.11.2005 gün 25983 mükerrer sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5411 sayılı Bankacılık Kanununun 168.maddesinin A fıkrası ile bu kanunun geçici maddelerindeki düzenlemeler hariç olmak üzere 18.6.1989 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanunu ile ek ve değişiklikleri, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 12.maddesinin b fıkrası ile de, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu ve bütün ek ve değişiklikleri yürürlükten kaldırılmış olup, aynı tarihte yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7.maddesi uyarınca lehe olan yasaların belirlenip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2006 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy