(5237 S. K. m. 241) (1412 S. K. m. 317) (YCGK 29.05.1989 T. 1989/7-147 E. 1989/209 K.)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Gerek Dairemizin istikrar kazanan kararlarına gerekse Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.1989 gün 7-147/209 sayılı kararına nazaran belgesi bulunmadığı halde ödünç para vermek suretiyle tefecilik yapmak suçunda, şikayetçinin müdahil sıfatını kazanması mümkün olmadığı, dolayısıyla hükmü temyize yetkisi bulunmadığı cihetle,
Sonuç: Müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK. nun 317.maddeleri uyarınca reddine, 26.01.2010 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy