(1632 S. K. m. 63) (5237 S. K. m. 50, 52, 62) (5271 S. K. m. 309) (353 S. K. m. 20)
Dava: Yoklama kaçağı suçundan sanığın 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1-A ve 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1, 50/1, 52/2. maddeleri gereğince 2000 Yeni Türk lirası Adli para cezası ile cezalandırılmasına dair, Bitlis Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21.2.2007 tarihli ve 2007/1-12 Sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 7.11.2007 gün ve 56290 Sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 5.12.2007 gün ve KYB. 2007-250912 Sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkur ihbarnamede:
1- 353 Sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 20/1. maddesinde; ... Er ve erbaşlar ile yedek subayların askere girmeden veya silahaltına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi iki yıla kadar hapis cezasını gerektiren suçlara ait davalarda soruşturma ve kovuşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır. hükmünün yer aldığı, şüpheli N. A.'un üzerine atılı bulunan suçun 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63/1. maddesi uyarınca; üç aydan bir yıla kadar hapis cezasının öngörülmüş olması karşısında, kovuşturmanın geri bırakılmasına ilişkin karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek sonuçlandırılmasında,
2- Son yoklama çağrı pusulasının usulüne uygun olarak adı geçene tebliğ edilmemiş olmasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1632 Sayılı Askeri Ceza Kanununun 63/1-A maddesinde belirtilen suçların, 353 Sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanununun 20/1. maddesi kapsamında bulunmadığı cihetle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen (1) numaralı kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
Son yoklama çağrı pusulasının sanığın dayısı imzasına tebliğ edilmesinde muhatabın adresinde bulunmama sebebinin gösterilmemesi sebebiyle usulsüz olduğundan dolayı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden,
Sonuç: Bitlis Sulh Ceza Mahkemesi'nin 21.2.2005 gün ve 2007/1 Esas, 2007/12 Karar sayılı kararının CMK'nın 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, cezanın çektirilmemesine, 23.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy