(4733 S. K. m. 8) (5237 S. K. m. 43) (YCGK 08.04.2014 T. 2013/7-591 E. 2014/171 K.)
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi gerektiğinin belirtildiği dikkate alınarak;
İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 28.06.2011 iddianame düzenleme tarihinin ise 31.10.2012 olduğu,
Daha önce Dairemizin 24.11.2014 tarihli, 2013/22309 E. - 2014/19663 K. sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilen İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/1666 Esas sırasında kayıtlı dosyasında suç tarihinin 18.07.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 24.08.2011 olduğu,
Dairemizin 24.11.2014 tarihli, 2014/27883 E. - 2014/19662 K. sayılı ilamı ile; her iki dosyadaki “sanığın eylemleri nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, yerel mahkemesince bozmaya uyularak sanığın anılan dosyası getirtilip, incelenmesinden sonra, “Sanığın daha sonraki suça ilişkin suç tarihinin 18/07/2011 iddianame tarihinin 24/08/2011 olması, sanığın yakalanarak eylemin kesilmesinden yaklaşık 20 gün sonra yeni suçun işlenmesi nazara alındığında olayda zincirleme suç durumunun bulunmadığı,” gerekçesiyle 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına ve suça konu eylem nedeniyle 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinden sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi, direnme niteliğinde olmayıp eylemli uyma niteliğinde olduğu kabul edilerek temyiz incelemesi yapılmış;
Bozma üzerine yerel mahkemece, TCK’nun 43. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek sanık hakkında suça konu eylem için ayrı cezaya hükmedilmiş ise de, yukarıda belirtilen ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı uyarınca, tek suç işleme kararı kapsamında 20 gün gibi kısa aralıkla iki kez 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu işlemesi, hukuki kesintinin soruşturma aşamasında ifade alınmasıyla değil iddianame düzenlenmesiyle gerçekleşecek olması, işlemiş olduğu suçtan dolayı henüz hakkında iddianame düzenlenmeden, aynı suç işleme kararıyla hukuki kesinti gerçekleşmeden yeniden suç işleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması yerine, her bir eylemi ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 07.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)