(5237 S. K. m. 54) (5271 S. K. m. 232)
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
I) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Suç tarihi ve ele geçirilen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılmasına karar verilmesi hukuken geçersiz olup, hükmü temyize hak vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE;
II) Sanık ... ve katılan ... Kurumunun temyiz talebinin incelenmesinde;
1. Sanığa verilen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine, TCK'un 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2. 5237 sayılı TCK'nun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmolunduğu halde TCK'nun 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3. Hükmün müsadereye ilişkin fıkrasında dava konusu motorinin 5015 sayılı Kanunun Ek 5/1. maddesinden müsaderesi ile yetinilmesi gerekirken, uygulama yeri olmayan TCK'nun 54/1. maddesinden müsaderesine karar verilmesi,
4. Olay tutanağında nakil vasıtası olan ... plakalı araçta kaçak motorin yakalanmasına rağmen hükümde ... plaka sayılı aracın müsaderesine karar verilmesi ve kaçak eşyanın değeri ile müsaderesine karar verilen nakil vasıtasının değeri göz önüne alındığında, müsaderesinin 5237 sayılı TCK’nun 54/3. maddesi kapsamında hakkaniyete uygun olmayacağı dikkate alınarak, nakil aracının iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı sanığın ve katılan EPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hükümden doğrudan adli para cezasının adli para cezasına çevrildiği fıkrasında "TCK 52." ifadesinin çıkartılarak yerine "TCK'nun 52/2." ifadesinin eklenmesi,
2. Hükmün 2/A-e bendinin çıkartılması yerine "24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine," ifadesinin eklenmesi,
3. Hükümde müsadere fıkrasından "5237 sayılı Yasanın 54/1 maddesi ile" ibaresinin çıkartılması,
4. Hükmün nakil aracının müsaderesine ilişkin bendinin hükümden çıkarılarak yerine, ''Nakil aracının müsaderesinin 5237 sayılı TCK’nun 54/3. maddesi kapsamında hakkaniyete de uygun olmayacağı dikkate alınarak, nakil aracının iadesi" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26/02/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)