(4733 S. K. m. 8) (5607 S. K. m. 3, 5, Geç. m. 12) (5237 S. K. m. 7, 43, 62) (5320 S. K. m. 8) (1412 S. K. m. 321) (YCGK 08.04.2014 T. 2013/7-591 E. 2014/171 K.)
Dava: Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Karar: I) Sanık hakkındaki 20.11.2012 tarihli eylemi nedeniyle 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçu sebebi ile verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesinin yürürlükten kaldırılarak atılı suça ilişkin düzenlemenin 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamı içine alındığı ve halen yürürlükte bulunan 6545 sayılı Yasa ile değişik 3/18. maddesi ile de aynı düzenlemenin korunduğu cihetle,
Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,
Suç tarihinde yürürlükte olan 4733 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2. maddeleri somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
II) Sanık hakkındaki 5607 sayılı Yasaya muhalefet sebebi ile verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
1. Sanık hakkında verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasından TCK 43. maddesi kapsamında kalmasına rağmen İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2014 tarih ve 2014/218 Esas 2014/692 sayılı Kararı ile verilen cezanın mahsubuna karar verilmişse de; UYAP'tan yapılan kontrolde anılan İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesi ilamının kesinleşmediği ve Dairemizce aynı gün incelenen 2021/8090 Esas sayısına kayıtlı olduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında verilen netice cezadan anılan mahkeme kararındaki kesinleşmemiş ceza mahsup edilmek suretiyle eksik ceza tayini,
2. Dairemizce kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;
İncelemeye konu iş bu dosyaya ilişkin suç tarihlerinden
26.02.2014 tarihli eylem için, iddianame düzenlenme tarihinin 26.05.2014
31.03.2014 tarihli eylem için, iddianame düzenlenme tarihinin 14.05.2014
22.04.2014 tarihli eylem için, iddianame düzenlenme tarihinin 27.10.2014
26.04.2014 tarihli eylem için, iddianame düzenlenme tarihinin 14.07.2014
30.04.2014 tarihli eylem için, iddianame düzenlenme tarihinin 14.07.2014 tarihleri olduğu,
Dairemizde aynı gün incelenen 2021/8090 Esas sayılı dosyada (İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2014/218 Esas, 2014/692 Karar sayılı dosyasına ilişkin) suç tarihinin 03.03.2014, iddianame düzenlenme tarihinin 10.06.2014 olduğu,
Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin TCK.nun 43. madde kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,
3. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,
4. Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasında TCK’nun 62/1. maddesi uyarınca indirim uygulanırken sonuç cezanın 5 gün yerine 4 gün olarak belirlenmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)