5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'in, anılan Kanunun 3/11, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 300,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15/12/2017 tarihli ve 2017/235 Esas, 2017/358 sayılı kararının 16/02/2018 tarihinde istinaf edilmeksizin kesinleşmesini müteakip, sanık hakkında Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 62. maddesi ile değişik 5607 sayılı Kanunun 5. maddesinin 2. fıkrası ile 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanuna eklenen 3/22. (ikinci cümle) maddesine göre uyarlama yapılması talebinin kabulü ile sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/11, 3/22-son, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 20,00 Türk lirası ve 4.010,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair DÖRTYOL 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/12/2020 tarihli ve 2017/523 Esas, 2017/358 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 15/04/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-54886 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.
Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, sanığın mahkûmiyetine esas suçtan hüküm kurulurken temel cezanın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3/11. maddesi gereğince 2 yıl hapis ve 18 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 3/22-son maddesi uyarınca 2/3'üne kadar indirim yapılarak 8 ay hapis ve 6 gün adli para cezası tespiti üzerine, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 6 ay 20 gün hapis ve 5 tam gün adli para cezasının belirlendiği, 6 ay 20 gün hapis cezasının, günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmek suretiyle sonuç olarak 4.000,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 4.010.00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesinde; 5 tam gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından paraya çevrilmek suretiyle sonuç olarak 100,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 20.00 Türk lirası adli para cezasına çevrilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/12/2020 tarihli ve 2017/523 Esas, 2017/358 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/11 ve 3/22. maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nun 62/1 ve 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 4.000,00 TL hapisten çevrili ve 100 TL doğrudan tayin edilen adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, mahkemece 4.010,00 TL hapisten çevrilen, 20 TL ise doğrudan adli para cezasına hükmedildiği gerekçesiyle söz konusu ek kararın kanun yararına bozulması talep edilmiş olmakla;
1.Dosya içeriğine göre mahkemenin 15.12.2017 tarihli ve 2017/523 Esas, 2017/358 Karar sayılı ilamının istinaf edilmeksizin 16.02.2018 tarihinde kesinleştiği, ardından infaz aşamasında iken Bandırma Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 15.04.2020 tarihli yazısı ile 7242 sayılı Yasa ile 5607 sayılı Yasa kapsamında getirilen lehe düzenlemelerin değerlendirilmesinin talep edildiği, bunun üzerine mahkemece 16.04.2020 tarihinde infaz durdurularak sanık hakkında uyarlamaya konu 06.12.2020 tarihli ek kararın verildiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca lehe yasanın belirlenmesi amacıyla, suçun unsurlarının tayini, takdir hakkının kullanılarak cezanın belirlenmesi, cezanın kişiselleştirilmesinin gerektirdiği durumlarda hükmün mahiyetini değiştiren veya değiştirme ihtimali bulunan kararların 5252 sayılı Yasanın 9. maddesinin 1. fıkrası uyarınca duruşma açılarak verilmesi gerektiği cihetle, anılan Yasanın 9. maddesini 1. fıkrası uyarınca usulüne uygun şekilde duruşma açılıp, taraflara davanın bildirilmesinden sonra bir karar verilmesi gerekirken, duruşma açılmaksızın ek kararla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2. Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eylemini 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3//11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;
Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesi ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 3/11. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10 ve 3/22. maddelerinin somut olaya uygulanarak somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması hakkında da kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceğinin takdiri yönünden dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 01.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy