(766 S. K. m. 40, 73)
Dava: Taraflar arasında tapulama tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle temyiz isteğinin kanuni süresinde olduğu anlaşıldı. Gereği görüşüldü:
Karar: Tapulama sırasında 1117 parsel sayılı 7080 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ortak miras bırakan Salih'ten geldiği nedeniyle çocukları Nurettin, Mehmet ve Sait adlarına tesbit edilmiş ve tutanağın beyanlar hanesinde bu parsel üzerindeki evin Mehmet'e ait olduğu yazılmıştır. Komisyonca itirazları reddolunan Nurettin ve S. Dereli nizalı parsel üzerindeki evin, babalarından kalan eski evin enkazıyla yapıldığını, her üç kardeş adına yazılması gerektiğini ileri sürerek süresinde dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine dair verilen hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık ortak miras bırakandan kalan arsa üzerindeki evin Tapulama Kanununun 40. maddesinin uygulanması yönünden aidiyetinin saptanmasında toplanmaktadır. Davacılar evin miras bırakana ait olduğunu, davalının bunu yıkmak suretiyle yeniden inşa ettiğini ve eski malzemenin kullanıldığını ileri sürmüşlerdir. Tarafların ortak miras bırakanları 1944 yılında ölmüştür. Ve terekenin iştirakinin çözüldüğü iddia edilmemiştir. O halde taşınmaz tapulama tesbitinde de belirtildiği üzere tarafların iştirak halinde zilyetliğindedir. 766 sayılı Tapulama Kanununun 40. maddesinde taşınmazın malikinden başkasının meydana getirdiği muhtesattan söz edilmiştir. Oysa iştirakçilerin tamamı taşınmazda malik durumundadır. Bir paydaş diğerine nazaran malikinden başkası sayılamaz. O halde davanın kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 73. maddesi uyarınca harç alınmasına mahal olmadığına 22.12.1975 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy