(1757 S. K. m. 235) (766 S. K. m. 50, 73)
Taraflar arasında tapulama tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle temyiz isteğinin kanuni süresinde olduğu anlaşıldı, gereği görüşüldü:
Tapulama sırasında dava konusu taşınmaz mal tapu kaydına dayanılarak payları oranında hazine ve davalılar adına tesbit edilmiştir, itirazı Tapulama Komisyonunca red edilen davacı Ferit v; arkadaşları tapu kaydına dayanarak süresinde bu davayı açmışlardır. Mahkemece görev yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı Ferit ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.
5613 sayılı Kanunun 6. maddesinde iskan mevzuatının uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların Gezici Toprak Mahkemelerinde çözümleneceği öngörülmüştür. Gezici Toprak Mahkemeleri ise 4753 sayılı kanunla kurulmuştur. 1757 sayılı Toprak ve Tarım Reformu Kanununun 235/a. Maddesi ile 4753 sayılı Kanun yürürlükten kaldırılmıştır. Böylece toprak mahkemelerinin varlığına vücut veren kanun yürürlükten kalktığına göre bu mahkemelerde kaldırılmış demektir. Böylece bu mahkemelerin görevine giren uyuşmazlıkların umumi mahkemelerde çözümlenmesi gerekir. 766 sayılı Tapulama Kanununun 50. maddesinde, umumi mahkemede görülmekte olan davalara konu olan taşınmaz malların tapulama tesbit tutanağının düzenlendiği tarihten itibaren, tapulamayla ilgili uyuşmazlıklarının, Tapulama Mahkemelerinde çözümlenmesi öngörülmüştür. Dava konusu taşınmaz mala ait tapulama tesbit tutanağı düzenlenmiş bulunmasına göre bu uyuşmazlığın da anılan kanun gereğince Tapulama Mahkemesinde çözümlenerek hükme bağlanması zorunludur. Mahkemece anılan yasa hükümleri gözönünde tutulmaksızın davanın görev noktasından reddi suretiyle hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 73. maddesi uyarınca harç alınmasına mahal olmadığına 21.01.1976 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy