(743 S. K. m. 630) (766 S. K. m. 73, 74)
Dava: Taraflar arasında tapulama tespitinden doğan davadan dolayı verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle temyiz isteğinin kanuni süresinde olduğu anlaşıldı, tetkik raporu ve dosyadaki kağıtlar okundu, gereği görüşüldü:
Karar: Tapulama sırasındoa 177 parsel sayılı 2315 metrekare, 198 parsel sayılı 2445 m2 yüzölçümündeki taşınmazların davalı tarafın tapu kaydı kapsamında kaldığı belirtilmiş ve asliye mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tarafların karşılıklı olarak açtıkları tapu iptali ve müdahalenin önlenmesi davaları tapulama mahkemesine devir edilmiştir. Mahkemce, davanın reddine, nizalı parsellerin payları oranında davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş hüküm davacı (O) ile davalılardan (H) tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı (O), tapu kaydını üçüncü kişiden satın almaya uygun oluşturulmadığını, kardeşleriyle birlikte satın aldıkları yer hakkında davalı tarfın kendi adlarına tapu kaydı oluşturduklarını ileri sürmüştür. Bu iddia 7.10.1953 gün ve 7/8 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince dinlenme yeteneğinden yoksundur. Davacın sonradan ileri sürdüğü haricen anlaşmanın varlığı kabul edilse bile harci olan bu işlem 1945 yılında davacı aleyhine açılan dava ile bozulmuş ve tapulama sırasında tapu dışı anlaşma varlığını muhafaza etmemiştir. Bu nedenlerle diğer temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, tapu kaydında bağımsız olarak müşterek malik bulunan (H), davacının davasını kabul etmiştir. Bu yönü temyiz dilekçesinde de açıklamaktadır. Herne kadar (H.A.) dahi davacını hakkını kabul eylemiş ise de, (H.A.) iştirak halinde paydaş olması nedeniyle tek başına kabulü hukuksal sonuç doğurmaz ve terekeyi bağlamaz. O halde mahkemece, (H) payının davacıya verilmesi suretiyle hüküm tesisi gerekirken mahkemece davanın tümüyle red edilmiş olması isabetsiz davacı (O)nın temyiz itirazları yerindedir.
(H)in temyizine gelince, mahkemece, yapılan keşif yeterlidir. Bu keşfe göre dayanılan tapu kaydının kapsamı belli edilmiş ve kaydın nizalı parsellerin içine aldığı saptanmıştır. Bu nedenlerle (H)in temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: 1- (H)in yerinde olmayına temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve 766 sayılı Tapulama Kanununu 74. maddesi uyarınca 20 lira onama ilam harcının temyiz edenden alınmasına,
2- (O) hakkındaki hükmün sadece (H) payı bakımından yukarda açıklanan gerekçelerle BOZULMASINA ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 73. maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 22.9.1977 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy