(1086 S. K. m. 1) (766 S. K. m. 33, 40, 73)
Dava: Taraflar arasındaki tapulama tespitinde doğan davadan dolayı verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle dosyadaki belgeler okundu gereği görüşüldü:
Karar: Tapulama sırasında 605 parsel sayılı 810 m2 yüzölçümündeki taşınmaz (D) mirasçıları adına kazandırıcı zamanaşımı zilyedliğine dayanılarak tespit edilmiş ve sonradan davacı olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmıştır. Asliye hukuk mahkemesine davacılar (G) ve (A) tarafından davalılar (S) ve (K) aleyhlerine açılan müdahalenin önlenmesi davası tapulama mahkemesine devir edilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne nizalı taşınmazı davacılar (G), (A) ve (K) adlarına tesciline davalı (S)nin müdahalesinin önlenmesine karar verilmiş, hüküm davalı (S) tarafından temyiz edilmiştir.
Dava konusu parselin (D)ye ait olduğu yönünde taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık taşınmazın bir bölümü üzerinde yapılan ve tapulama sırasında varlığı saptanan binanın kime ait olduğu noktasında toplanmaktadır. Davacı taraf miras bırakanlarınca yaptırıldığını, mirasçılar adına tescilini ve elatmanın önlenmesini dava etmişlerdir.
Davalı (S) gerek elatmanın önlenmesi davasına karşı olan savunmasında ve gerekse tapulama tespitine yaptığı itirazında binayı kendisinin yaptırdığını, zilyedi bulunduğu ileri sürmüştür. Ancak, zeminin mülkiyetine yönelik satın alan ya da bağış sözleşmesi yapıldığını ileri sürmemiştir. Bilirkişi vergi kaydının (D) ye ait taşınmazdaki binaya ait olduğunu söyleyemeyeceğini, tanıklar binayı davalının içgüveysi olarak miras bırakan ile birlikte oturduğu sırada eski evin ön kısmına yaptırdığını yalnız bunlardan tanık (M) üzerine bina yapılan taşınmaz mal bölümünü davalıya kayınvalidesi (D) tarafından bağışlandığını haber vermişlerdir. Elatmanın önlenmesi davasında delil olarak eklenen ihtiyati tedbir kararının dayanağı 24.6.1963 günlü keşifde dinlenilen bilirkişi ise nizalı parsel ile evin (D)ye ait olduğunu, onun parası ile yapıldığını davalının onun yanında içgüveysi olarak kaldığını, karısının 1943 gününde ölmesi üzerine de buradan ayrıldığını, miras bırakanın aynı evde yaşamını sürdürdüğünü ve öldüğünü söylemiş, uzman bilirkişi tarafından bu keşifle ilgili olarak düzenlenen krokide eski ve yeni ev yeri belli edilmiştir. Bu durumda binayı kimin yaptırdığı ve zeminin davalıya bağışlanıp bağışlanmadğı yönünde bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık bulunmaktadır. Mahkemece, bu aykırılık giderilmemiştir. Ayrıca davalının ayrılıp, gittiği diğer evi varken çekişmeli binayı yaptırması sebebi ve nedenleri araştırılmamış, bağışdan söz eden tanık sözü üzerinde tartışılmamıştır. Yetersiz inceleme ve soruşturma ile hüküm verilemez. O halde mahkemece nizalı binayı, kimin, hangi yılda yaptırdığı ve bu binanın zemini olan taşınmaz bölümünü (D)'nin davalıya bağışlayıp bağışlamadığı gereği gibi incelenmeli, mahkemece, bağış yapılmadığı ancak evin davalı tarafından kendi adına yaptırıldığı sonucuna varıldığı takdirde zemin tapu da kayıtlı olmadığına göre davalının bina üzerindeki zilyedlik binanı zeminini de kapsamına alır. Bu itibarla mahkemece (S)nin fiili hakimiyeti altında bulunan taşınmaz bölümü ve bu yerde tapulama tespit gününe kadar davalı yararına Tapulama Kanununun 33. madesinde öngörülün koşulların oluşup oluşmadığı incelenmeli, oluşmuş ise bu bölüm ayrılarak davalı adına tescil edilmeli, davalı yararına mülk edinme koşulları oluşmamış ise taşınmazın 1951 gününde ölen (D) mirasçıları adına payları oranında tesciline karar verilmeli ve ayrıca bina sebebi ile davalı yararına Tapulama Kanununun 40. maddesi uygulanmalı ve elatmanın önlenmesi davası kabul olunmalı, davalının binaya bağlı olarak açtığı tescil isteğini kapsayan davası hakkında MK.nun 650. ve onu izleyen maddeleri hükmünce yenilik doğurucu (İhdasi) nitelikte hüküm almayı gerektiğinden bu tür davalara tapulama mahkemesinde bakılamayacağından mahkemenin görevsizliğine karar verilmelidir. Mahkemece, bu yönler gözetilmeden yetersiz inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm oluşturulması isabetsiz temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA Yargıtay duruşmasında avukatla temsil edilen (S) yararına takdir olunan 1400 lira avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine ve 766 sayılı Tapulama Kanununun 73. maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 21.3.1978 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy