(766 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasında tapulama tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle temyiz isteğinin kanuni süresinde olduğu anlaşıldı, tetkik raporu ve dosyadaki kağıtlar okundu, tetkik hakiminin açıklaması dinlendi, gereği görüşüldü:
Karar: Hükmüne uyulan bozma kararında; davalıya ait tapu kaydının bir sınırının İspilandis olarak yazılı bulunduğu ve bu kişinin mübadeleye tabii rumlardan olması nedeniyle tapu kaydında yazılı miktara değer verilebileceği ve revizyon gördüğü parsellerde dikkate alınarak nizalı taşınmazın kayıt kapsamı içinde kalan bölümünün davacı ve miktar fazlasının da hazine adına tesciline karar verilmesi zorunluluğuna değinilmiştir.
Mahkemece bozma kararına uyularak yerinde yeniden yapılan uygulamada tapu kaydındaki İspilandis sınırının belli bir kişi yeri olmayıp dere olduğu, İspilandis sözcüğünün dere adı olduğu saptanmış ve Aralık 1341 gün 26 sayılı tapu kaydının gittilerinde de bu sınırın aynı isimle adlandırılan dere olarak kayıtlı bulunduğu saptanmıştır. Mahkemece varılan bu sonuç kayden dahi doğrulanmıştır. Her ne kadar bozma kararına uyulmakla hazine yararına usulü kazanılmış bir hakkın oluştuğu düşünülebilirse de, sınırın mübadeleye tabi kişilerden kalan bir yer olduğunun kabulü nedeniyle önceki hükmün bozulmuş olması maddi yanılgıya dayanmıştır. Açık olan maddi yanılgıya dayanılan bozma kararına uyulmak usuli kazanılmış hak meydana getirmez. Bu durumda mahkemece taşınmazın uzman bilirkişi tarafından düzenlenen krokisinde yeşil renklerle taralı bölümünün tapu kaydına değer verilerek ve artan bölümünün de satın almaya ve kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanarak tümünün davalı adına tesciline karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Sonuç: Bu nedenle hazinenin yerinde olmayan temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, 766 sayılı Tapulama Kanununun 74. maddesi uyarınca 10 lira ilam harcının temyiz edenden alınmasına 12.02.1979 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy