(743 S. K. m. 639) (6831 S. K. m. 2) (766 S. K. m. 74)
Dava: Taraflar arasında tapulama tespitinden doğan dava sonucunda hükmün onanmasına ilişkin olarak daireden verilen 6.7.1983 gün ve 1983/5873-11299 sayılı ilamı teshihi karar yolu ile incelenmesi orman idaresi tarafından istenilmekle; tetkik raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Karar: Gerçekten 6831 sayılı Orman kanunu hükümlerince orman tahdit ve kadastrosuna tabi tutulmuş olan yerlerde, bir taşınmazın orman ya da orman toprağı niteliğini taşıyıp taşımadığı, tahdit harita ve mazbatasına göre ve onun uygulanması suretiyle belirtilir. Ancak; 1744 sayılı kanun ile Orman Kanunun 2. maddesinin değiştirilmesinden sonra yapılan tahditlerde bir yerin tahdit dışında bırakılması, o taşınmazın öncesinin orman toprağı olmadığını ispatlamaz. Çünkü sözü edilen kanun gereğince öncesi orman olduğu halde bilim ve fen bakımından orman niteliğini yitirmiş olması nedeni ile orman dışında kabul edilen yerler dahi tahdit dışında bırakılacağından böyle bir durumda öncesi orman ya da orman toprağı olan bir taşınmazın özel mülkiyete konu olabilmesi ancak o yerin yapılan tahditle ormanın dışında bırakılmış olmasından sonra söz konusu olabilir. Bu taktirde kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği de tahdidin yapılmasından sonra işlemeye başlar. Bu nedenlerle 1744 sayılı Kanunun uygulanması suretiyle bir yerde orman tahdit ve kadastrosunun yapılması ya da bir taşınmazın tahdit dışına çıkartılması durumunda kazandırıcı zamanaşımı ile mülk edinme iddiaları karşısında orman tahdit mazbatası incelenmek suretiyle hangi nedene dayanılarak taşınmazın tahdit dışında bırakıldığı saptanmalıdır. Olayda 1744 sayılı Kanun hükümlerince tahdit yapılmış ve mazbatanın incelenmesinde taşınmazın öncesinin orman sayılan yerlerde ya da ormandan açma bir taşınmaz olmadığı ve kadim fundalık olduğu belirtilmiştir. Bu durumda taşınmazın öncesini orman ile ilgili olmadığı ortaya çıkmıştır. Bu bakımıdan mahkemesinin nizalı taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığını kabul etmiş olması isabetlidir. Bu nedenlerle; karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen diğer yönler, düzeltilmesi istenilen daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Daire kararı dosya içeriğine, usul ve kanuna uygun bulunmaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan ve HUMK.nun 440. maddesi hükmüne uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı Kanunun 442. maddesi hükmünce 1500 lira para cezası ile 766 sayılı Tapulama Kanununun 74. maddesinin son fıkrası uyarınca 10 lira red ilam harcının karar düzeltme isteğinde bulunandan alınmasına, 9.12.1983 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy