(775 S. K. m. 3) (442 S. K. m. 44)
Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin kanuni süresinde olduğu anlaşıldı, tetkik raporu ve dosyadaki belgeler okundu, gereği görüşüldü:
Kadastro sırasında 3217 parsel sayılı 370.50 m2. yüzölçümündeki taşınmaz, köy kurulduğundan beri köy tüzel kişiliğine ait iken, belediye teşkilatının kurulması ile belediyeye geçtiğinden sözedilerek, davalı belediye tüzel kişiliği adına tespit edilmiştir. Davacı Ali, taşınmazı köy tüzel kişiliğinden satın aldığını ileri sürerek dava açmıştır. Mahkemece; davanın kabulüne, taşınmazın davacı Ali adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece, dava konusu taşınmazın 1973 yılında köy tüzel kişiliğinin satışı ile davacının zilyetliğine geçtiği tespit gününe kadar 15 seneden beri zilyetliğinde bulunduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, çekişmeli taşınmazın köy tüzel kişiliği tarafından davacıya satışından önce köy boşluğu niteliğinde olduğu, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle saptanmıştır. Köy sınırları içerisindeki hali ve boş yerlerin, köy tüzel kişiliğince satılabilmesine olanak sağlayan Köy Kanununun 44. maddesinin 3. bendi, 11.6.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4753 sayılı Kanunun 64. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Bu nedenle, köyün davacıya yapmış olduğu satış geçersizdir. Satış gününden tespit gününe kadar da davacının bağımsız zilyetliği iktisap sağlayan 20 yıllık süreye ulaşmamıştır. tespit gününde taşınmazın belediye sınırları içerisinde bulunduğu ve bu nitelikteki yerlerin 775 sayılı Kanunun 3. maddesi hükmüne göre belediyeye geçtiği gözönünde tutularak; davanın reddine, taşınmazın davalı belediye adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, isabetsiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), 4.11.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy