(3402 S. K. m. 14, 20, 21)
Dava: Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla,dosya incelendi. Dosyadaki belgeler okundu, tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:
Karar: Kadastro sırasında 142 ada 120 ve 173 parsel, 103 ada 152 parsel 104 ada 7 parsel, 122 ada 21 parsel sayılı sırasıyla 15416 m2, 8481 m2, 29548 m2, 4100 m2, 12329 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 1981 tarihli emlak vergi kayıtlarına, miras yoluyla gelen hakka, paylaşma ve zilyetliğe dayanılarak Mehmet adına tespit edilmiştir. Tesbitten önce davacı Hazine Mehmet ve Ö.... Belediye Başkanlığı aleyhine miktar fazlasının hazine adına tescili istemiyle Asliye Hukuk Mahkemesinde tescil davası açmıştır. Asliye Hukuk Mahkemesince dava dosyası görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davacı hazinenin 122 ada 21, 104 ada 7, 103 ada 152 ve 142 ada 120. parsel sayılı taşınmazlar hakkında açtığı davanın reddi ile tespit gibi davalı Mehmet adına tapuya kayıt ve tesciline, 142 ada 73 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın ise kısmen kabul, kısmen reddi ile taşınmazın doğu kısmında 52190 m2 'lik kesiminin hazine adına, batısında kalan 32091 m2 'lik kesiminin ise davalı Mehmet adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm davacı ve davalılardan Mehmet tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dava ve temyiz konusu 120, 21, 152 ve 7 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde tespit günü itibariyle zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenlerle yazılı şekilde karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığından belirtilen parsellerle ilgili hükme yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazineden ilam harcı alınmasına yer olmadığına,
2- Davalı Mehmet'in 173 sayılı parselle ilgili hükme ilişkin temyiz itirazlarına gelince; her ne kadar taşınmazın 52490 m2 yüzölçümündeki kesimi üzerinde zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği, bu kesimin sınırı aşan miktar olduğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de çekişmeli taşınmazın 1981 yılında verilen emlak vergisi beyannamesinin miktarı ile kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmüne göre belgesiz sayılması mümkün değildir. Bu taşınmazın tümü üzerinde belgeli zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Mahkemece bu yönler göz önünde tutularak taşınmazın tamamının davalı Mehmet adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen vergi kaydı niteliğindeki emlak vergisi beyannamesi dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 02.03.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy