(4857 S. K. m. 41)
Dava ve Karar: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:
1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı, 07.00 - 19.00 arası çalıştığını, saha çalışması yapıldığında 21.00'e kadar çalıştığını, hafta sonları da çalıştığını ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, tüm alacaklarının ödendiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının zamanaşımı itirazının süresinde olmadığından dikkate alınmaması gerektiği, işyerinde fazla mesai yapıldığı ancak yapılan bu çalışmanın karşılığının ödendiğinin davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davacı tanıkları su dağıtım teknisyeni ve iş makinası operatörü olup beyanlarında kendi çalışmalarından bahsetmiş olup Mahkemece genel sekreter olan davacının günlük çalışma süresinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi için tanıkların yeniden dinlenilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.10.2013 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy